Runner werkt namelijk uitsluitend met behulp van toetsenbordcommando’s. Zo kunt u het configuratiescherm oproepen met behulp van het commando \c en sluit u Windows af met behulp van het commando \s. Ook is het mogelijk om vanuit de commandobalk (die u oproept met een zelf te definiëren sneltoets) een webpagina op te roepen door simpelweg de url in te typen. Zoeken binnen Google kan ook door de letter g in te typen en direct daarna de zoekopdracht. Verder kunt u gebruikmaken van commando’s uit het venster Uitvoeren, zoals calc voor de rekenmachine en regedit voor de Register-editor. Uiteraard zijn er opdrachten waarvoor nog geen commando’s aanwezig zijn, daarom kunt u ook zelf commando’s toevoegen. Dit geschiedt dan gelukkig wel weer deels met de muis, waarmee u naar het programma kunt bladeren.

Zelf een commando toevoegen gaat gelukkig alsnog met de muis.

Toegegeven, wanneer u eenmaal bent gewend aan het programma, is het best handig om op deze manier programma’s te starten. Eén van de dingen die Windows echter zo handig maakt in vergelijking met het ouderwetse DOS, is dat u bij DOS allerlei commando’s moest onthouden. In dat opzicht lijkt Runner een stap in de verkeerde richting, omdat u nu ineens weer allerlei commando’s moet onthouden, ook al zijn ze dan heel simpel. Daarbij schrikt de eenvoudige interface nogal af, want leuke vrolijke grote knoppen om op te klikken zijn er niet, het is tekst wat de klok slaat. Kunt u daartegen en vindt u het niet erg om uw geheugen te trainen met als beloning sneller werken binnen Windows, dan is Runner een prima programma. Zo niet, dan volstaat dat oude vertrouwde startmenu alsnog prima.