MSI P55-GD80

De GD80 is MSI’s high-end P55-moederbord. Opvallend is een klein blauw blokje, met witte schakelaars. Tien jaar geleden vonden we deze dipswitches op bijna alle voor overklokken bedoelde moederborden. Ze dienden om voltages en frequenties in te stellen. Later verplaatsten de fabrikanten dergelijke opties naar de BIOS, waar ze veel makkelijker te wijzigen zijn. De dipswitches van de P55-GD80 dienen om instelmogelijkheden in de BIOS voor hogere voltages te activeren. U moet de switches verzetten voordat u de hogere voltages van de processor en het geheugen mag gebruiken. Ons ontgaat het nut van dit systeem en ze zorgen eerder voor irritatie dan dat ze het gebruiksgemak verhogen. Het bord is verder uitgerust met een clear-CMOS knop, een status-led en speciale overklokknoppen. De ingebouwde power- en reset-knopjes zijn uitgevoerd als touchknopjes. OC Genie is een automatische overklokfunctie, waarmee het bord zelf optimale overklokinstellingen vindt. Met de twee andere overklokknoppen kunt u handmatig de basisklok aanpassen in stapjes van 1 MHz, terwijl het systeem draait.

GIGABYTE GA-P55M-UD4

Hoewel micro-ATX-borden populair zijn bij systeembouwers, geven veel consumenten de voorkeur aan het normale ATX-formaat. Dat stamt uit de tijd dat hobby­isten hun machine volstouwden met insteekkaarten. Met een micro-ATX-model hebt u maximaal ruimte voor vier kaarten. Maar tegenwoordig hebt u veel minder insteekkaarten nodig dan vroeger omdat de moederborden steeds meer ingebouwde functionaliteit krijgen. De P55M-UD4 ondersteunt SLI en CrossFire, maar als u twee dubbelslots videokaarten installeert, hebt u geen ruimte meer voor een geluids- of tv-kaart. Gigabyte gebruikt een gecombineerde PS/2-poort voor muis en toetsenbord. Beide worden ondersteund, maar niet tegelijk. Gelukkig vindt u aan de achterkant acht usb-aansluitingen. De chipset wordt gekoeld door een klein koelblokje, maar de voltageregulatoren voor de processor zijn uitgerust met een heatpipe-systeem. Dit illustreert hoe weinig energie de P55-chipset nog verbruikt, aangezien alle energieslurpende functionaliteit naar de processor is verplaatst. Het bordje heeft ingebouwde reset- en clear-CMOS-knoppen, die jammer genoeg wel erg dicht op elkaar zijn geplaatst.

ASRock P55M Pro

Moederborden met LGA1156-socket zijn relatief prijzig, maar de P55M Pro laat zien dat het ook goedkoper kan. Dit bordje kunt u gemakkelijk voor minder dan 90 euro op de kop tikken. De P55M Pro is een micro-ATX-model, dat opvallend genoeg ook is uitgerust met een COM- en een printer-poort. Duidelijk is dat ASRock geprobeerd heeft op zoveel mogelijk manieren geld te besparen. Bij de headers op het moederbord ontbreken bijvoorbeeld de omrandingen. Serieuzer is dat de voltage-regulatoren voor de energietoevoer naar de processor zijn opgebouwd uit een minimaal aantal elektrische componenten. Een ­uitgebreider systeem geeft een stabielere energietoevoer, met positieve gevolgen voor de levensduur van de processor en de stabiliteit van het systeem. Als u wilt overklokken, hebt u in ieder geval een ander bord nodig.
De P55M Pro heeft slechts vier SATA-poorten, in plaats van de gebruikelijke zes, twee eSATA-aansluitingen en firewire. Wij prijzen ASRock voor zijn poging het prijs­niveau van P55-borden naar een redelijk niveau te brengen, maar wat ons betreft is iets teveel bezuinigd op het aantal elektrische componenten.

GIGABYTE GA-P55-UD6

Van alle borden in deze test is de P55-UD6 het duurst: u betaalt 200 euro voor dit bord. Het eerste wat opvalt zijn de zes geheugensloten, die meer doen denken aan een LGA1366-bord dan aan een LGA1156-versie. Toch is de P55-UD6 een echt LGA1156-model, met de bijbehorende beperkingen. LGA1156 heeft slechts twee geheugenkanalen in plaats van de drie van LGA1366. Met zes sloten geeft dat drie geheugensloten per kanaal. Hoe meer sloten per kanaal in gebruik zijn, des te meer ruis de geheugensignalen verstoort. Daarom zijn meer dan twee sloten per kanaal onpraktisch, vooral op hogere snelheden. Verder heeft de P55-UD6 tien SATA-poorten en een uitgebreid heatpipe-systeem. Een ingebouwde reset-knop ontbreekt, maar naast de geheugensloten vinden we wel een power-knop ter grootte van een kleine knikker. Die is veel gemakkelijker in te drukken dan de minieme clear CMOS-knop. Deze vinden we rechtsonder op het moederbord, in plaats van achterop. Op de achterplaat vinden we twee LAN-aansluitingen, twee keer firewire, acht usb-poorten en twee eSATA-uitgangen. De twee PS/2-poorten zijn vervangen door een PS/2-combo met twee usb-poorten. Hierop kunt u naar keuze een muis of toetsenbord aansluiten.

Conclusie

Toen Intel het LGA1156 platform lanceerde, rekenden wij op een uitgebreid assortiment van borden in de prijsklasse van 100 tot 130 euro. Dat is behoorlijk tegengevallen. De helft van de borden in deze test kost tussen de 150 en 200 euro. Dat is evenveel als de LGA1366-modellen. Wat we nodig hebben. is een goede concurrerende chipset van NVIDIA om de prijzen te drukken. Helaas is dat alleen mogelijk als Intel een licentie afgeeft. ASRock laat met de ASRock P55M Pro gelukkig zien dat het ook goedkoper kan, jammer genoeg laten de voltageregulatoren dan weer te wensen over.
Met de P55 Extreme laat ASRock zelf zien hoe het beter kan. Fanatieke overklokkers zullen dit bord links laten liggen omdat de koeling tekort schiet, maar de P55 Extreme biedt verder alles wat een normale gebruiker nodig heeft en is bovendien heel redelijk geprijsd.

Intel produceert al jarenlang moederborden voor systeembouwers, maar richt zich pas sinds kort op consumenten. Veel consumenten gebruiken ‘legacy’-apparatuur, wat de reden is dat alle andere moederbordfabrikanten hun borden uitrusten met PS/2, IDE, en vaak ook COM- en floppy-aansluitingen. Als Intel succes wil hebben bij consumenten, moet het bedrijf dezelfde strategie volgen. Tot slot verdient ASUS een pluim voor zijn Sabertooth 55i, een interessant en innovatief ontwerp dat een nieuwe doelgroep bedient. Helaas is de Sabertooth 55i wel behoorlijk prijzig.

Specificaties