Officieel volgt Intel de zogenaamde ‘tick-tock’-strategie. Dit houdt in dat het bedrijf elk jaar een nieuwe serie processors introduceert: het ene jaar verandert Intel een bestaande architectuur met een vernieuwd procedé (de ‘tick’) en het jaar daarop wordt een nieuwe architectuur gemaakt met een bestaand fabricageprocedé (de ‘tock’). Dit jaar staat Sandy Bridge op het programma. Deze representeert de ‘tock’ en biedt dus een vernieuwde architectuur.
Sandy Bridge is een ‘tock’ in Intels strategie.
Dit artikel bestaat uit vier pagina’s
Pagina 1: Video-integratie; Geheugencontroller;
Pagina 2: X86 vertalen naar μ-op; Branch prediction; AVX-instructies;
Pagina 3: Verwarrende naamgeving; Modelnummers Sandy Bridge processors;
Pagina 4: Overklokken; Chipsets; Processor upgraden; Conclusie.
Video-integratie
Het ontwerp van Sandy Bridge is in grote lijnen gebaseerd op dat van zijn voorganger Clarkdale, maar met veel verbeteringen. De Clarkdale-processor bestond uit twee chips in één behuizing: één voor de processor zelf en een videochip. Bij Sandy Bridge zijn beide componenten op één chip gebakken. De ingebouwde videochip van Sandy Bridge is sterk verbeterd. De processor beschouwt de videocore als een volwaardige buurman van de processorcores. Door een combinatie van hogere kloksnelheid, veelzijdigere en extra verwerkingseenheden zijn de prestaties even goed als die van een goedkope videokaart. Quick Sync is de merknaam voor een speciaal stukje hardware in Sandy Bridge dat video kan coderen/decoderen. Dit betekent dat u met een Sandy Bridge-processor HD-video kunt kijken of een video op topsnelheid naar een ander formaat kunt omzetten, zonder dat de processor-cores worden belast. Quick Sync doet al het werk. Helaas heeft de Quick Sync-hardware ook DRM-beveiliging ingebouwd, met Sandy Bridge kunt u dus niet zonder meer alle videocontent rippen.
Bij Sandy Bridge zijn alle onderdelen op één chip gebakken.
Geheugencontroller
Nehalem was Intels eerste processor met ingebouwde geheugencontroller, terwijl Clarkdale de eerste met een ingebouwde grafische chip was. Bij Sandy Bridge zijn zowel de geheugencontroller als de grafische chip beter geïntegreerd dankzij de ringbus. In plaats van een directe verbinding tussen componenten heeft elke component een eigen halte aan de ringbus. Zodoende is het veel gemakkelijker extra componenten in te bouwen. Elke processorcore heeft een halte, de L3-cache heeft evenveel haltes als het aantal processorcores. De videochip, de System Agent en Quick Sync hebben elk ook een eigen halte. In tegenstelling tot Clarkdale werkt de L3-cache nu op dezelfde kloksnelheid als de processorcores, in plaats van langzamer. De System Agent is Intels benaming voor de klassieke northbridge van de chipset. Deze werkt op een lagere kloksnelheid dan de rest van de processor. De System Agent zorgt voor de communicatie met de chipset (alleen southbridge), de geheugencontroller en videokaart via PCI Express.
Alle onderdelen in de processor zijn via de ringbus verbonden (lijn met rode blokken).