Het laat zich raden dat ik volledig door het lint ging. Mijn provider en ik hadden al enige tijd een meningsverschil over de facturen. Ik had al ettelijke malen gevraagd of het factuuradres gewijzigd kon worden, aangezien ik al drie (!) jaar niet meer op het adres te vinden was waar de facturen naartoe werden gezonden. Geen reactie. Maar wel mijn domein laten verlopen omdat er niet betaald werd!

De angst won het van de boosheid. Ik kon niet eens beginnen met me voor te stellen waarvoor ik die e-mail adressen allemaal niet had gebruikt, PayPal, eBay, talloze winkels en websites, wat nu? In een laatste reddingspoging stuurde ik een gepikeerde dreigmail, aan de provider, aangezien ik schriftelijk bewijs had van mijn pogingen om het adres om te zetten. Ik achtte mijn kansen niet groot aangezien het er echt naar uitzag dat mijn domein was overgenomen door een of andere opkoper.

Godzijdank kwam alles goed, en had ik de volgende dag mijn domein terug. Maar het riep bij mij wel de vraag op: kan dit zomaar? Mag een provider zomaar, zonder enige vorm van notificatie een domein laten verlopen? Natuurlijk, ik hoor mijn rekeningen te betalen en natuurlijk moet een provider een dwangmiddel hebben om haar klanten zover te krijgen. Maar de provider gold in deze als doorgeefluik, het domein stond op mijn naam, was mijn eigendom. Dat een provider besluit om diensten te weigeren, zoals het verschaffen van ruimte waarop mijn website draait, daar kan ik me nog enigszins in vinden, dat is hun goed recht. Maar m’n domein, dat is van mij en daar blijf je vanaf.

Twee lessen heb ik hieruit geleerd. De eerste is dat ik nooit meer een domein registreer bij een bedrijf dat ook de hosting verzorgt, dat gaat bij belangenverstrengeling áltijd mis, zélfs al betreft het je eigen domein. De tweede les: wanneer een domein op verlopen staat (een .com-domein althans) heb je nog een dag of veertig om de boel te herstellen, mijn redding in deze. Toch maar snel die boel verhuizen.