In 2007 hebben Nederlandse ict-bedrijven in totaal 49 miljoen oude ict-apparaten ingezameld (pc’s, printers, beeldschermen etc.). Een stijging van zes procent ten opzichte van het jaar daarvoor. Maar wat doet u met uw oude apparatuur?
Sinds 1999 kennen wij in Nederland de verwijderingsbijdrage. Dit bedrag, dat u bovenop het aankoopbedrag van een nieuw apparaat betaalt, wordt in een fonds gestort dat de financiële middelen gebruikt om uw oude apparaten op een zo verantwoord mogelijke manier te verwerken. Mooi initiatief, maar ik geloof daar eigenlijk niet zo in. Ander onderdeel van dit plan is namelijk dat u het oude apparaat vervolgens gratis mag inleveren bij de winkel of het bedrijf waar u de nieuwe spullen aanschaft. Ik ken helaas niemand die dit doet (of ze weten het goed te verbergen).

Ik denk dat de verwijderingbijdragen voor veel mensen juist eerder voelt als een afkoopsom, die het gevoel geeft dat de last voor het milieu is afgekocht. Ik ben geen milieufreak, maar soms bekruipt me een akelig gevoel als ik bedenk hoeveel apparaten ik in mijn leven tot nu toe versleten heb en vooral het feit dat miljarden mensen dat met mij hebben gedaan. En met het schaamrood op de kaken moet ik bekennen dat ik geen idee heb waar mijn laatste vijf pc’s zich bevinden.

Ik kan gelukkig wel zeggen dat ik nog nooit een apparaat naar de storthoop heb gebracht, meestal geef ik ze gewoon weg aan iemand die het wel kan gebruiken. Maar in feite is dat natuurlijk gewoon het probleem afschuiven, want wat die persoon er vervolgens mee doet als het apparaat z’n functie heeft vervuld, dat weet ik niet. Het is zo makkelijk om het te negeren, omdat het lijkt alsof we niet direct met de consequenties worden geconfronteerd. Indirect worden we dat natuurlijk wel, de resultaten van ons milieuvervuilende gedrag zijn wel degelijk zichtbaar.

Ik krijg het benauwd als ik een niet nader te benoemen elektronicaketen binnenloop en 22 lcd-schermen naast elkaar zie hangen (zonder overdrijven) die allemaal hetzelfde beeld tonen: een stilstaand prijskaartje, dat prima op karton gedrukt had kunnen worden. Maar dat is eigenlijk heel hypocriet, want ondertussen laat ik mijn pc veel te vaak draaien, hangen mijn adapters in het stroom terwijl de telefoon in m’n zak zit en heb ik al veel te vaak een nieuwe pc gekocht zonder te weten wat er met de oude is gebeurd. De enige reden dat het me bij die winkelketen opvalt, is omdat al die brandende beeldschermen naast elkaar hangen, terwijl 22 beeldschermen in 22 steden natuurlijk net zo’n dramatisch effect hebben.

Gelukkig begint het er op te lijken dat steeds meer bedrijven het licht beginnen te zien met betrekking tot groene werkmethoden. Nu de consument nog, ikzelf inbegrepen.

P.S. Meer weten over milieuvriendelijk afscheid nemen van uw pc?