Flashharddisks van 32 GB tot 128 GB gespot

De fabrikanten van flashgeheugen, usb-sticks en geheugenkaarten lijken het er over eens te zijn: de SSD, oftewel Solid State Disk, heeft de toekomst. Nadat Samsung en Sandisk recentelijk al een 32 GB harde schijf op basis van flashgeheugen presenteerden, bulkte de CeBIT van SSD’s van de concurrentie. Een flashfabrikant zonder SSD product in de vitrine, was als het ware bezig met zelfvernietiging. Het was dan ook niet gek dat veel van deze producten mockups waren; stickertjes op een lege cartridge.

Geheugenbakker PQI maakte het echt bont. In de vitrine showde men meerdere 128 GB schijven, zowel in 2,5 als 3,5-inch formaat. Bij navraag bleken echter alleen de 32 GB versies echt te zijn. Smaken in 64 tot en met 128 GB worden pas later dit jaar verwacht. Hoewel diverse fabrikanten al wel 32 GB schijven leveren, zijn ze nog niet in het retailcircuit opgedoken. Even een SSD schijf kopen ter vervanging van een ouderwetse harde schijf is dus nog niet mogelijk. Wel leveren fabrikanten als Samsung en Sandisks de schijven aan OEM’s die dat graag willen. Zo doet onder andere een gerucht de ronde dat Apple de technologie zal adopteren in een toekomstig notebook. De meerprijs is echter nog niet interessant voor de gemiddelde consument: 32 GB kost zo’n $ 350 (€ 270).

Flash technologie

Met de introductie van 64 en 128 GB schijven beginnen de SSD’s wat betreft capaciteit een serieus alternatief voor klassieke harde schijven te worden. De voordelen zijn legio. De schijven zijn gebaseerd op flashchips, die een veel hogere toegangstijd hebben dan een harde schijf (waarvan de platters moeten gaan draaien en de kop vervolgens op zoek gaat naar de juiste positie). Omdat er geen schijf hoeft te draaien, verbruiken SSD’s beduidend minder stroom. En logischerwijs zijn de schijven veel minder kwetsbaar, omdat ze geen losse onderdelen bevatten. Ook met lees- en schrijfsnelheden valt het met de flashchips die in SSD’s gebruikt worden wel mee: ze halen zo’n 65 MB/s. Nu wordt van flashgeheugen beweerd dat ze beperkt meegaan, omdat de cellen slechts een beperkt aantal keren beschreven kunnen worden, maar dat is redelijk achterhaald. Dankzij een intelligente controller worden niet steeds dezelfde cellen beschreven, maar wordt het schrijfproces gaandeweg over alle cellen verspreid. Fabrikanten zijn wat huiverig om getallen op te geven, maar aangenomen wordt dat het huidige generatie SLC en MLC flashchips zo’n 100.000 keer beschreven kunnen worden. Mocht een cel uitvallen, dan wordt deze simpelweg door de controller overgeslagen, zodat de rest bruikbaar blijft (mede dankzij foutcorrectie).

Links een 'gewone' harde schijf, rechts een flash-versie van hetzelfde formaat.

Conclusie

Als we naar de vele SSD producten op de CeBIT kijken, dan lijkt iedereen er zeer grote verwachtingen van te hebben. De aanval op de klassieke harde schijf is geopend. Het is zelfs de vraag of het tussenstadium – een hybride harde schijf gebaseerd op platters plus 1 tot 2 GB flashgeheugen – wel de moeite waard is.