Veel telefoonfabrikanten proberen een graantje mee te pikken van de groeiende markt, die in zijn begindagen werd gedomineerd door telefoons met de besturings­systemen Windows Mobile, Palm OS en Symbian. Ondertussen zijn de kaarten heel anders gedeeld, van deze drie zit alleen Symbian - het platform van Nokia - nog in de groei. Tegenwoordig domineert de iPhone het nieuws, verschijnen bijzonder veel smartphones met Google’s Android als motor en is de Blackberry – vooral onder jongeren en in de zakenwereld – ongekend populair.
Smartphones worden nu – meer dan ooit – gemaakt of gekraakt door het besturingssysteem en de beschikbare apps; kleine applicaties die extra functionaliteit aan de telefoon toevoegen. De meeste Smartphones worden dan ook vrij kaal door de fabrikant afgeleverd met slechts een besturingssysteem en wat basisprogramma’s, waarna de gebruiker met apps de telefoon persoonlijk kan inrichten. Mobiel internet ontpopt zich eindelijk als toegevoegde waarde op een telefoon. Niet zozeer in het browsertje, maar wel in de apps. Als minpunt van smartphones tegenover de ‘gewone’, minder uitgebreide mobieltjes valt wat te zeggen over de batterijduur, die vaak niet langer is dan een à twee dagen.
Om voor u wat duidelijkheid te scheppen zetten wij de verschillende besturingssystemen met hun voor- en nadelen op een rijtje, plus een of twee paradepaardjes van ieder mobiel besturings­systeem.

iPhone

De bekendste smartphone is waarschijnlijk Apple’s telg. Alles wat het bedrijf aanraakt lijkt in goud te veranderen, mede dankzij de trouwe fanschare van het bedrijf. We moeten het Apple nageven: het strakke design van de telefoons, gecombineerd met een helder besturingssysteem en goede hardware, blijkt een slimme zet. De iPhone 3G, die in juni 2008 het levenslicht zag, bleek een ongekend succes en werd een jaar later alweer opgevolgd door de 3GS. In de zomer van 2010 verscheen de iPhone 4, die veel kritiek te verduren kreeg vanwege de beruchte ‘death grip’. Hierdoor zouden we bijna vergeten dat Apple zichzelf overtroffen heeft met de telefoon, maar ook met het besturingssysteem: iPhone OS 4. Dit draait niet alleen op de iPhone 4, maar ook op de 3GS en de iPod Touch.
Met versie vier van het besturingssysteem heeft Apple een paar belangrijke stappen gezet, zoals de introductie van FaceTime; een toepassing die videobellen tussen iPhone 4-toestellen (dankzij de camera aan de voorkant van het toestel) mogelijk maakt. Ook is het mogelijk om meerdere programma’s tegelijk te openen (multitasking), waar veel vraag naar was.
Een groot pluspunt van iPhone’s besturingssysteem is de rijkelijk gevulde App Store, met zowel betaalde als gratis apps. Er is weinig ‘rommel’ te vinden vanwege het strenge beleid van Apple. Dit heeft als nadeel dat er geen applicaties zijn voor bijvoorbeeld Flash en dat er weinig alternatieve e-mailclients of browsers te vinden zijn. Een ander pluspunt van het besturingssysteem is de duidelijke interface met z’n grote knoppen; een klein kind kan al met iOS 4 overweg. Ook het aanraakscherm van de iPhones laat de concurrentie achter zich wat betreft de soepele, accurate multitouch-besturing en het heldere beeld, dat op de iPhone 4G zelfs als e-reader volstaat.
Een flink minpunt is er echter ook. Het gesloten beleid dat Apple handhaaft in zijn App Store galmt na op de telefoon. Computerbestanden zijn enkel gemakkelijk te overdragen en synchroniseren middels iTunes en hierbij bent u beperkt tot audio-, foto-, en videobestanden. Bestanden overdragen via een verwisselbaar geheugenkaartje zit er helemaal niet in. U zult uw iPhone moeten jailbreaken om los te breken van het gesloten beleid.