Deze website maakt gebruik van cookies. Waarom? Klik hier voor ons privacy- en cookiebeleid. Door op akkoord te klikken of door gebruik te blijven maken van deze website geeft u aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies.

Akkoord

Review: Apple TV (2015)

Door: De Telegraaf | 04 december 2012 15:12

Algemeen

De nieuwe Apple TV is wat betreft uiterlijk niet gek veel veranderd. Hij is wat hoger dan zijn voorgangers, maar is nog even breed en lang. Het aansluiten is bijzonder eenvoudig: stekker in het stopcontact, HDMI-kabel in de tv en je bent klaar.

door Afstandsbediening Wel helemaal nieuw is de afstandsbediening. Weg is het kleine grijze staafje, nu heb je een klein zwart rechthoekje. De bovenste helft is aanraakgevoelig en werkt als een trackpad, waardoor je alle kanten op kunt vegen om zo door de menu's te raken. Bekend is natuurlijk de start/pauze-toets. Ook terug van nooit weggeweest is de menuknop, die fungeert als 'terug'-knop. Een druk hierop en je gaat naar het vorige scherm. Nieuw is de thuisknop, waarmee je direct naar het hoofdmenu kunt. Ook nieuw is de Siri-knop, die in Nederland helaas alleen maar fungeert als zoekknop, waarover later meer. Tenslotte zijn er twee knoppen om het volume van de tv mee te regelen. In de meeste gevallen (zoals bij mij) hoef je hiervoor niets in te stellen, maar er is een procedure om hem aan jouw toestel te koppelen, mocht dat nodig zijn. De nieuwe afstandsbediening heeft een oplaadbare batterij en is op te laden middels een lightning-kabeltje, dat bijgeleverd wordt. Ook het vermelden waard is dat hij via bluetooth werkt en niet via infrarood, waardoor de Apple TV zelf uit het zicht geplaatst kan worden. Hoewel het apparaatje prima werkt, zijn er wel een aantal minpunten op te noemen. Zo is hij compleet symmetrisch, waardoor je hem al snel verkeerd oppakt, met de touchpad aan de onderkant. Een kleine irritatie, maar het komt wel erg vaak voor. Omdat het makkelijk is om hem aan de kant met de touchpad vast te pakken, gebeurt het weleens dat hij ineens denkt dat je een actie uit wilt voeren. Het is me meer dan eens gebeurd dat ik per ongeluk een stuk van een film oversloeg omdat ik enkel de afstandsbediening 'verkeerd' oppakte. Kortom: een aantal puntjes waar de Apple-designers nog eens goed naar moeten kijken. Installatie Het installeren van de nieuwe settopbox is behoorlijk simpel, zoals we van Apple gewend zijn. Heb je een iPhone, dan is het helemaal makkelijk. Je kunt namelijk door de telefoon dicht bij de Apple TV te houden alle belangrijke instellingen zoals wifi-naam en -wachtwoord en Apple ID zo overzetten. Als je dat met de hand moet doen, wordt het wat lastiger: het digitale toetsenbord op het scherm is namelijk een ware crime. Alle letters staan in een rij en als je een lang wachtwoord hebt met leestekens en cijfers (zoals het hoort, eigenlijk) veeg je je helemaal een breuk op de afstandsbediening. De rest van de procedure is verder simpel: je wordt stap voor stap door het proces geleid. Gebruik Eenmaal klaar met de installatie word je begroet door een thuisscherm dat wel erg veel weg heeft van het thuisscherm van de oude Apple TV's. Bovenin beeld is te zien wat er nieuw is in de op dat moment geselecteerde app. Daaronder is een rijtje met de belangrijkste applicaties te zien, vergelijkbaar met de 'dock' onderin beeld op een iPhone of iPad. Tenslotte zijn daaronder de rest van de apps te zien. De volgorde van applicaties is in te stellen op dezelfde manier als op iOS-apparaten: ga op het icoontje staan, houd de touchpad ingedrukt en zodra de pictogrammen beginnen te trillen, kun je hem naar jouw gekozen plek slepen. Zo'n settopbox is natuurlijk voornamelijk bedoeld om films en tv-series mee te kijken. De verschillende apps stellen je in staat om dat op talloze manieren te doen, van iTunes tot Netflix: de besturing is vrijwel gelijk in al deze programma's. Tijdens het spelen is het mogelijk om te zoeken naar een bepaald moment door naar links of naar rechts te vegen op de touchpad. Ook kun je simpel 10 seconden voor- of achteruit spoelen door op de linker- of rechterkant te drukken. Een veeg naar beneden toont tenslotte nog wat opties, zoals voor het geluid. Eén optie op dit vlak waar ik persoonlijk heel blij mee ben, is de mogelijkheid om het geluid van een film te 'normaliseren'. Hierbij worden harde geluiden, zoals bijvoorbeeld explosies in een actiefilm, minder luid gemaakt en wordt het volume van spraak iets omhoog geschroefd. Ideaal, want je hoeft niet constant het volume bij te stellen als je niet buren of slapende kinderen wakker wilt maken. Het afspelen van muziek - bijvoorbeeld via Apple TV of middels een connectie met een pc waarop iTunes staat - werkt op dezelfde manier. Apps Dan het écht nieuwe van deze nieuwe settopbox: de mogelijkheid om apps te installeren. Net als op iOS-apparaten is er een App Store aanwezig. Handig is de mogelijkheid om te zien welke apps 'cross buy' zijn. Dit zijn applicaties waarvan ook al versies voor iOS beschikbaar zijn en waarvan de Apple TV-variant gratis is als je de mobiele versie al bezit. Zelf had ik zo in één klap al een aantal spellen die ik zonder extra kosten kon downloaden. De App Store werkt verder vrijwel hetzelfde als op iOS: je zoekt applicaties, downloaden gebeurt door je Apple ID-wachtwoord in te vullen en de app verschijnt vervolgens op het thuisscherm. Het aanbod van applicaties is momenteel nog een beetje karig, zoals op elk nieuw platform. Belangrijke spelers als Netflix en YouTube zijn aanwezig, alsmede nogal rare keuzes, zoals webwinkel Gilt. Je kunt je dus vanaf je televisie helemaal een ongeluk shoppen. Het handigste vond ik nog media-applicaties als Plex. Bij Plex kun je een programma op je pc of media server installeren, waarna alle films en tv-series op deze computer naar andere gadgets gestreamd kunnen worden. Handig dus voor mensen die al veel films buiten iTunes hebben gekocht of zelf van dvd hebben geript, zeker omdat Plex ook nog eens heel slim is en op basis van onder meer de bestandsnaam bijbehorende info zoekt, zoals de hoes van de dvd, het genre en een synopsis van het verhaal. En dan zijn er nog games. Apple zette tijdens de presentatie van de nieuwe Apple TV hevig in hierop, maar vooralsnog hoeven Sony en Microsoft niet bang te zijn dat dit een echte concurrent is voor de PlayStation of Xbox. De spellen zijn momenteel namelijk voornamelijk van het mobiele niveau. Games waarvan je even snel een paar potjes speelt, maar niet een hele avond mee bezig bent. Spellen als Crossy Road en Canabalt die simpel zijn te besturen. Dat laatste moet ook wel, want alle games moeten van Apple de afstandsbediening kunnen gebruiken als controller, waardoor er nogal fikse limieten zitten op hoeveel acties je in een spel kunt ondernemen. Het is wel mogelijk om een 'echte' controller via bluetooth te koppelen (en er zijn best veel spellen die dit ondersteunen), maar het wordt nooit zo complex als PlayStation 4-game. Ook op grafisch vlak kan de Apple TV niet tegen deze krachtpatsers op, al moet gezegd worden dat de ingebouwde A8-chip erg goed presteert. Je had mij vijf jaar geleden er niet van kunnen overtuigen dat spellen als Galaxy On Fire op een chip voor mobiele apparaten zouden kunnen draaien. Dat de Apple TV niet direct een concurrent is voor de huidige generatie spelcomputers is ook verder helemaal niet erg: er zijn echt goede games voor de Apple TV beschikbaar, maar ze zijn gewoon van een compleet andere klasse. Ik kan het eerder genoemde Crossy Road prima aanraden, maar ook puzzelgame Shadowmatic is erg sterk. Verwacht alleen geen Call of Duty of Assassin's Creed. Gemiste kansen Zoals wel vaker gebeurt bij nieuwe techproducten, bevat ook de Apple TV functies die (nog) niet in Nederland beschikbaar zijn. Belangrijkste daarvan is ondersteuning voor Siri, de spraakassistent van Apple. Amerikanen, Britten en Duitsers kunnen gesproken zoekopdrachten ingeven, waarbij meerdere diensten tegelijk doorzocht worden. Zoek je bijvoorbeeld een film, dan laat Siri niet alleen zien dat hij in iTunes beschikbaar is, maar ook in Netflix of andere deelnemende apps. Helaas resulteert het drukken op de Siri-knop op de afstandsbediening in ons land slechts in het tonen van het zoekscherm met het belabberde digitale toetsenbord. Het is wel jammer dat wij weer moeten wachten op deze functie, zeker omdat Siri op de iPhone al enige tijd in het Nederlands beschikbaar is. Prijs en vergelijkbare apparaten De nieuwe Apple TV kan dus een stuk meer dan zijn voorgangers, maar is daar ook naar geprijsd. Waar de voorgaande versies rond de €100 kostten, kost de 32GB-versie van de nieuwe Apple TV€179. De 64GB-variant kost €229, al zou ik niet direct weten waarom je voor deze versie zou moeten gaan - het geheugen wordt enkel gebruikt voor apps en die zijn nooit meer dan een paar honderd MB groot. In Nederland zijn er niet zo gek veel mediaspelers van naam op de markt. Harde schijffabrikant Western Digital heeft met de WD TV (€99) een streaming kastje waarmee je op een computer opgeslagen media naar de tv kunt streamen. Ook heeft deze enkele ingebouwde apps, zoals voor Spotify, YouTube en Facebook. De goedkoopste oplossing blijft de Chromecast (€39) van Google. Hiermee is het mogelijk om content vanaf een smartphone, tablet of pc op de tv te krijgen. De ondersteuning voor apps is echter karig. Conclusie De nieuwe Apple TV is een prima settopbox die makkelijk te installeren is en ook simpel in gebruik is. Wil je echt een eenvoudige ervaring, dan is het doosje van Apple een goede keuze. Kortom: een prima doosje voor onder de tv om films en series mee te kijken en af en toe eens een game op te spelen, maar geen complete revolutie. Hierbij helpt het ook niet dat functies als Siri in ons land niet werken.

0 Reacties op: Review: Apple TV (2015)

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Er zijn nog geen reacties op dit artikel.

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.