5 inschattingsfouten over de iPad 2

Door: Jasper Bakker | 05 maart 2011 08:03

Apple

De iPad 2 is onthuld en komt in recordtijd ook echt op de markt, zelfs in Nederland. De nieuwe Apple-tablet was door diverse lekken vooraf al bekend, maar wordt toch nog flink verkeerd ingeschat.

De meningen over de iPad 2 zijn verdeeld. Critici noemen het de ‘iPad 1.2’, omdat het nieuwe apparaat niet zo’n revolutie is als de eerste uitvoering. Tenminste, die eerste iPad is toentertijd ook niet meteen bestempeld als revolutionair apparaat, maar de flinke verkoop heeft dat gelogenstraft. Net zoals er vorig jaar inschattingsfouten zijn gemaakt over de iPad 1, zijn die er nu over de opvolger.

‘Hardware onder de maat’

Fantaserende fanboys hadden vantevoren het Retina-beeldscherm van de iPhone 4, een reguliere usb-aansluiting en een SD-geheugenkaartslot voorzien. High Definition, en dan echt Full HD, stond ook op het verlanglijstje. Net zoals een dualcore-processor geklokt op meerdere Gigahertzen. Al die wensgedachten, plus de wel waar blijkende hardwareverbeteringen in de iPad 2, zouden natuurlijk gepaard gaan met een minstens gelijkblijvende batterijduur, dikte en gewicht. Niet zo realistisch dus.

Apple heeft maar al te goed door dat de hardware er boven een bepaalde grens weinig meer toe doet. Batterijduur, omvang en uiterlijk wel. De eerste iPad blonk al niet uit wat de specs betreft, maar gaat lang mee op één batterijlading, is dun en oogt fraai. Voor een toch wel vlotte werking heeft het apparaat de eigen A4-processor van Apple. De tweede iPad is dunner, wat lichter en gaat net zo lang mee op een volle accu.

Toch is het apparaat krachtiger dan de voorganger, dankzij de dualcore-opvolger (A5) van de A4-chip. Die draait op dezelfde kloksnelheid (1 GHz), maar heeft naar verluidt wel twee keer (512 MB) de schamele hoeveelheid (256 MB) geheugen van de iPad 1. Zie de parallel met de goed verkopende iPhone 4 ten opzichte van verkoopsucces 3G S.

Een rake, relativerende tweet over het tech-fetisjisme rondom tablets: “Als tech-kenners muziekrecensenten zouden zijn, zouden ze specificatietabellen publiceren waarin ze het aantal instrumenten, het aantal noten en de lengte van liedjes vergelijken”.

‘Apple is duur’

Apple heeft al jaren de reputatie dat zijn producten duur zijn. De kale hardware kost inderdaad vaak meer dan wat er bij de pc-concurrentie te verkrijgen is. Of dat dan duur is - laat staan te duur - is voer voor felle en lange discussies, tussen de ingegraven kampen in de computer-wereld.

De eerste iPad heeft echter verrast met een relatief bescheiden prijsstelling. Waar pc-maker HP maanden eerder al een eigen tablet toonde en die later zou uitbrengen voor “minder dan duizend dollar”, dook Apple daar direct flink onder. Het goedkoopste Wifi-model van de iPad kost ‘maar’ 500 euro. Het apparaat is voor Apple deels een middel: een verkoopkanaal voor de iTunes Music Store en de App Store.

De eerste serieuze concurrent die opdoemt, is de Xoom van Motorola. En die begint bij 800 dollar, weliswaar voor het Wifi+3G-model met meer opslagruimte dan het iPad-instapmodel. Het Wifi-only model volgt later, prijs nog onbekend. Ondertussen maait Apple het gras wat korter weg voor de voeten van de concurrentie door de iPad 1 niet te schrappen, maar goedkoper te maken.

‘Pc weerstaat de tablet’

Volgende foute inschatting: het gaat maar om tablets, die net zoals netbooks een overwaaiende trend vertegenwoordigen. Alleen waar de netbook een antwoord was op relatief teruglopende pc-aankopen door de recessie, lijkt de tablet (samen met de smartphone) een nieuw gebruiksmodel in te luiden. Eentje die aanvankelijk vooral om mediaconsumptie leek te draaien, maar waar Apple met de eigen muziek- en video-apps (Garageband en iMovie) ook mediaproductie aan toevoegt. Wat diverse app-makers al hadden gedaan voor de iPad 1.

De mediaproductie van de meeste consumenten vereist namelijk lang niet altijd quadcore-werkstations met HD-camera’s voor semi-professionele super hi-def films, ellenlange teksten en quadrophonische audio-uitzendingen. Dat is wel aangetoond door de populariteit van YouTube-filmpjes, korte Twitter-berichten en bijvoorbeeld homebrew-podcasts. Gemak wint het van (hogere) kwaliteit.

Analisten en experts, van bijvoorbeeld investeringsbank J.P. Morgan en onderzoeksbureau Gartner, voorspellen dan ook ‘kannibalisering’ van de pc-markt. De consument koopt geen tweede of derde pc, maar een tablet. En die eerste pc? Zodra die aan vervanging toe is, komt er in de meeste gevallen een laptop in huis. Of misschien een tablet met toetsenbord-dock?

‘Concurrentie’

Terwijl de pc niet ontkomt aan de opkomst van de tablet, is het niet onbelangrijk om te constateren dat ‘de tablet’ op dit moment eigenlijk neerkomt op alleen de iPad. Apple-ceo Steve Jobs kon het niet laten om in zijn presentatie van de iPad 2 even uit te halen. “We hebben vorig jaar 15 miljoen iPads verkocht, meer dan alle Tablet PC’s ooit”, sneert de topman naar de Windows-tablets die er al sinds 2002 zijn.

Maar Microsoft ziet ook in dat het tablet-tijdperk nu echt is aangebroken en dat het die boot heeft gemist. Het herziet Windows speciaal voor tablets en stapt daarvoor zelfs af van de Intel-chips waar het al eeuwen mee is verbonden. De energiezuinige ARM-processors die al dienst doen in tablets krijgen ook Windows. Maar dan later. Misschien zelfs flink later.

Ondertussen zijn er diverse andere tablets die nu echt binnenkort op de markt gaan komen. Zoals die van HP, met Palms webOS. Zoals die van Blackberry-maker RIM, met een nieuw besturingssysteem gebaseerd op QNX. En zoals die van vele elektronicamakers, met de tablet-uitvoering van Android (codenaam Honeycomb). Alleen moeten die andere platformen zich nog bewijzen, en een flink ecosysteem aan aantrekkelijke apps opbouwen. Want een succesvolle tablet is niet slechts dat apparaat.

Ja, een goed besturingssysteem is wel een belangrijke basis. Waarbij HP webOS en RIM QNX groentjes zijn, en Android 3.0 nog niet rijp is, net zoals Android voor smartphones in den beginne. Natuurlijk, Google geeft het niet op en werkt flink door aan zijn tabletplatform. Toch is de iPad voorlopig niet alleen de ‘stichter’ van de tablet-massamarkt, maar heeft het die nagenoeg voor zichzelf alleen.

Feit is dat veel specs en mogelijkheden waar de concurrentie alvast mee pronkt nu ook aanwezig zijn in de iPad 2. Alvast, want met uitzondering van de Motorola Xoom in de Verenigde Staten zijn de vermeende iPad-killers nog altijd niet op de markt. Die komen binnenkort, verzekeren de producenten. Maar er zijn nog veel vragen (naast wannéér), zoals: prijs, batterijduur, en mogelijkheden. Zo mist de iPad nog altijd Adobe Flash, wat Honeycomb-tablets wél … zullen gaan bieden. Binnenkort.

'Platform van de toekomst'

Toch is het geen gegeven dat de iPad het platform van de toekomst is en dat Apple onverslaanbaar is. Net zoals de desktopdominantie van Microsoft voorbij lijkt, dotcom-serverreus Sun is verdwenen, en ooit al de gui-voorsprong van Apple zelf is goedgemaakt door de pc-masamarkt.

Het gesloten model van iOS-software, de strikte en soms schijnbaar willekeurige regels voor de App Store, het buitensluiten van concurrenten als Flash, dat alles geeft concurrenten kansen, al zijn het kleine, om hun flinke achterstand op de iPad goed te maken. De tabletmarkt is namelijk relatief onontgonnen terrein: daar is nog geweldige groei te boeken. Dat heeft Apple intussen aangetoond.

Het is duidelijk dat er met tablets veel kan worden verdiend, dus zijn investeringen in het platform meer dan de moeite waard. De concurrentiestrijd is dan ook nog maar net begonnen en die zal in de nabije toekomst alleen heviger worden. En uiteindelijk plukt vooral de consument daar de vruchten van.