Deze website maakt gebruik van cookies. Waarom? Klik hier voor ons privacy- en cookiebeleid. Door op akkoord te klikken of door gebruik te blijven maken van deze website geeft u aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies.

Akkoord

5 salvo's in de Browseroorlog 4.0

Door: Jasper Bakker | 06 april 2013 09:04

Apple

De browseroorlogen van vroeger herleven. Maar de inzet is ditmaal groter dan toen, want het web is nu echt een volwaardig app-platform. 5 salvo's in de World Browser War (WBW) 4.0.

Browser bepaalt platform

Vroeger was de browser slechts een applicatie; één van velen. Tegenwoordig is een browser niet alleen onmisbaar, maar geïntegreerd en essentieel. Zie niet alleen Microsoft dat zijn Internet Explorer (IE) lang geleden heeft vastgeklonken aan Windows. Zie ook Mac OS X, de diverse Linux-distributies en vooral zie de verschillende besturingssystemen voor smartphones en tablets.

Terwijl veroordeeld monopolist Microsoft op de vingers is getikt voor het ooit bundelen van browser en marktdominant besturingssysteem, zijn de verhoudingen op de mobiele markt heel anders. Daar lijkt niet één enkel bedrijf dominant te zijn, laat staan te zijn veroordeeld voor machtsmisbruik van een eventuele monopoliepositie. Dit geldt ook voor Microsoft, die met het 'desktoploze' Windows RT volgens Firefox-maker Mozilla zijn eigen IE voortrekt.

Apple's iOS heeft de eigen browser Safari, en verbiedt daarbij alternatieve browsers. Tenzij die netjes voor de onderliggende engine draaien op het ingebakken Safari. Daarbij heeft Apple zich in het verleden al voordelen toegekend, ten opzichte van webapps. Android komt ook compleet met Google's eigen browser, waarbij alternatieven wel zijn toegestaan. Het is dan ook niet verwonderlijk dat browsermaker Mozilla rondom zijn browser een besturingssysteem bouwt, zoals Google al heeft gedaan met zijn Chrome OS.

Eigen engine eerst

Vandaar dan ook dat Google nu ineens een eigen pad inslaat wat betreft de onderliggende engine voor zijn browser Chrome. In plaats van het open source WebKit gaat de internetreus nu voor een zelfontwikkelde aftakking. Voor die zogeheten fork bejubelen de Chrome-ontwikkelaars de nieuwe, spannende mogelijkheden aan.

Mogelijkheden om sneller te kunnen innoveren, niet geremd door andere ontwikkelaars die mogelijk een andere koers willen. Mogelijkheden om de browser zelf sneller te kunnen maken, door overbodige code-ballast te dumpen. Mogelijkheden om de browser beter te beveiligen.

Die drang naar (meer) grip op het eigen platform is ook bij andere kampen duidelijk. Apple, die oorspronkelijk WebKit heeft gemaakt, kan met het vertrek van Google weer de baas in huis worden. De opruimplannen die een Apple-ontwikkelaar heeft voorgesteld gelijk na Google's WebKit-exit zijn een indicatie. Overigens is WebKit zelf ook begonnen als fork: van de HTML- en JavaScript-engine van Linux-desktopomgeving KDE).

Een andere duiding van Apple's intentie op dit vlak is wel het net verkregen handelsmerk op WebKit (tm dus). De aanvraag hiervoor is al bijna drie jaar geleden ingediend, dus een gloednieuwe ontwikkeling is dit eigenlijk niet. Verzet van WebKit-gebruikers Nokia en BlackBerry (toen nog RIM) hebben voor uitstel gezorgd.

Anschluss zoeken

Naast reuzen als Apple, Google en ook IE- en Windows-maker Microsoft staan de kleinere partijen. Die willen wel een eigen engine hebben en (onder)houden, maar missen daar vaak de middelen voor. Neem bijvoorbeeld toestelmakers BlackBerry en ook Nokia. Eerstgenoemde heeft begin 2010 al besloten over te stappen op WebKit. En Nokia heeft voor smartphones weliswaar gekozen voor Internet Explorer, door Windows Phone te voeren, maar daarmee is het plaatje niet rond.

De Finse telefoonfabrikant voert namelijk ook een nog een eigen, op WebKit gebaseerde browser. Dat doet het niet alleen in zijn oudere besturingssystemen Symbian en S60, het verleden wat het achter zich laat. De Nokia Browser doet ook dienst in het S40-platform dat de producent gebruikt in zijn goedkopere Asha-toestellen. Met die half-slimme foons mikt het op de grote groeigebieden van opkomende economieën, en de absolute onderkant van de smartphonemarkt.

Een soortgelijke vlucht naar voren heeft Opera gedaan. Die Noorse maker van een alternatieve webbrowser wil niet langer een eigen browserengine bouwen. Dus laat het zijn Presto-technologie vallen ten gunste van Google's Chromium, met aanvullende Chrome-elementen. Nu Google overstapt op Blink, gaat Opera daarin netjes mee en draagt het bij aan die engine.

Verrassende alliantie

Blijft nog over de open source-browser Firefox, van Mozilla. Die zweert het bij zijn eigen engine te houden, en die door te blijven ontwikkelen. De open source-stichting is wel al jaren voor zijn inkomsten afhankelijk van Chrome-maker Google en het weet die afhankelijkheid tot op heden maar niet af te bouwen.

De Mozilla Foundation heeft aan de vooravond van de Nieuwe Browseroorlog wel ineens een verse medestrijder gevonden. Het sluit een alliantie met elektronicareus Samsung, die tegenwoordig vooral bekend is als dé grote partij waar het aankomt op apparaten met Google's mobiele besturingssysteem Android. Vooralsnog gaat het niet om een inkomensrelatie, maar om een ontwikkelingssamenwerking.

De twee partners werken aan Mozilla's next-gen browserengine die geoptimaliseerd is voor multicore-processors. Wat Samsungs bijdrage betreft, zijn dat multicore ARM-chips die het bedrijf ook zelf maakt. Net zoals het werkt aan eigen Android-alternatieven zoals Bada, Tizen en een eigen Java OS. Met laatstgenoemde neemt de firma Nokia's Asha-toestellen op de korrel.

Touwtrekken om webstandaarden

Deze troepenverzamelingen aan landsgrenzen lijken wellicht klein grut, gestechel om browsers en mobiele platformen. Achter deze schermutselingen schuilt echter de strijd om het web, het hele web. Via webstandaarden, zowel officiële als vooruitlopende en de facto standaarden. Enerzijds worden hiervoor standaardenorganisaties benut, zoals het W3C (World Wide Web Consortium), waarin de diverse belanghebbende partijen zitting hebben.

Anderzijds wordt ook het oude, vertrouwde middel benut van marktoverwicht - en dus van marktwerking. De meestgebruikte browser kan nieuwe functies of mogelijkheden introduceren die dan door het marktgebruik aan gewicht winnen. Softwaredevelopers en concurrenten worden dan gedwongen om mee te gaan. Dat is al vele malen eerder met succes gedaan: met besturingssystemen en met browsers. Zowel Microsoft als Netscape hebben dit middel ooit ingezet in de WBW 1.0.

De afsplitsing van Google met zijn Blink slaat wel een gat in het gevaar van een dominant WebKit-kamp. Die browserengine dreigt namelijk een de facto standaard te worden. Daar heeft onder meer IE-maker Microsoft al voor gewaarschuwd. Voor Blink doet Google nu de toezegging geen nieuwe features op te dringen. De experimentele functies die het gaat brengen in Blink moeten door developers en gebruikers expliciet aangezet worden. Een nieuwe belofte om niet evil te zijn?

0 Reacties op: 5 salvo's in de Browseroorlog 4.0

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Er zijn nog geen reacties op dit artikel.

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.