Het droomhuwelijk tussen OS X en iOS

Door: | 15 februari 2011 10:02

Apple

Inhoudsopgave

  1. Inleiding
  2. pagina 2

Is het zo'n gekke gedachte dat Apple misschien eens aan een hybride besturingssysteem moet gaan denken?

Toen ik op Wikipedia met wat diepgravend onderzoek bezig was – het klopte wat ik eerder dacht, cartoonheld Plastic Man heeft geen organen – werd ik eraan herinnerd dat we in 2011 twee verjaardagen van Apple kunnen vieren. Zowel Mac OS X als de iPod werden tien jaar geleden gelanceerd.

Vooral OS X is een product waaraan Apple veel te danken heeft. Zonder dit systeem was het hele piramidespel van het bedrijf ineengestort.

Ik meen het. Laat de meest fervente Apple-supporter een paar alcoholische versnaperingen nemen en zelfs hij zal moeten toegeven dat hij de deugden van de Power Macintosh 8810AV toentertijd net zo ophemelde als die vreemde oom van jou die zijn garage vol gezonde waterfilters aan de man probeert te brengen. Apple was een piramidespel geworden. We verwachtten zo veel van Mac OS en kregen maar zo weinig terug dat de enige manier was om het hoofd boven water te houden nog meer naïeve computergebruikers aan een Apple te helpen.

Was de iMac niet succesvol?

“En de iMac dan?”, hoor ik je denken. “Dat was Steve Jobs’ eerste product sinds zijn terugkeer bij Apple. Dat was in 1998!”

Och arme ziel. De originele iMac was een waterfilter met een ander kleurtje. Er was nog helemaal niets veranderd. Door die cosmetische ingreep kregen we weer nieuwe hoop, terwijl Apple nog even verder stagneerde. Ze gaven ons net genoeg valse hoop om niet naar een computerwinkel te rennen om een PC te halen, terwijl we dat wel aan onze geliefden hadden beloofd.

(Eerlijk gezegd vind ik het vandaag de dag nog steeds eigenaardig dat Apple destijds met succes een waterfilter zonder floppydrive wist te verkopen.)

Hoe groot het succes van de eerste iMac ook was, het hielp Apple toen niet uit de brand. Mac OS X was de echte verlosser. Eind jaren negentig was de Mac OS geen hoogvlieger. Het was weliswaar uiterlijk mooier dan Windows, maar het crashde vaak. Heel vaak. En als er nog iets over is van die drank waarmee je die Mac fan net liet toegeven dat het destijds een groot piramidespel was, dan kun je hem daarmee ook laten toegeven dat Windows net ietsje beter was geworden in gebruiksgemak.

Het megasucces iOS

Tegenwoordig kent iedereen die weleens met witte dopjes in de oren loopt het succes van iOS. Net als bij Mac OS X is het het resultaat van de durf om nieuwe dingen te doen en niet nieuwe functionaliteit in te bouwen voordat het werkte, waardoor echte functionaliteit werd toegevoegd en de waarde van het product toenam.

Het succes van iOS is zo enorm dat ik sommige mensen hoor speculeren over een naderend einde van Mac OS X. Dit is precies het punt waarop ik iedereen waarschuw dat de alcohol hartstikke leuk is, maar dat als je niet tijdig stopt, je voor je het weet als een idioot in de goot ligt te lallen of een tot dan toe onbekende dame ongewenst zwanger maakt.

Ik geloof er niet in dat iOS zijn grote broer zal overnemen. iOS is ontworpen voor mobiele apparaten. Wil je het inzetten voor de desktop, dan moet je het op dezelfde manier aanpassen als dat je een auto geschikt maakt voor een eekhoorn. Bij zelfs de meest eenvoudige vragen (“Zullen we een CD-speler installeren of is een aansluiting voor de iPod van de eekhoorn genoeg?”) realiseer je jezelf dat het een zinloze exercitie is.

Maar, we hebben Apple leren kennen als een bedrijf wat leert van eerdere successen en mislukkingen. Het bedrijf zou dwars genoeg zijn om iets nieuws en onconventioneels te proberen.