Oreshika: Tainted Bloodlines

Door: | 16 maart 2015 11:03

Games

PS VITA REVIEW - De JRPG heeft niet meer de positie die het ooit genoot. De games verkopen in het Westen gewoonweg minder goed dan ze pakweg tien jaar geleden deden en echt vernieuwende spellen binnen het genre zie je nog maar weinig. Sommigen durven het genre zelfs als dood te beschouwen. Des te ironischer dat juist een vernieuwende Japanse RPG wordt uitgebracht op de inmiddels dode PlayStation Vita. Oreshika: Tainted Bloodlines doet namelijk heel veel nieuws, maar daarmee is dan ook het meeste wel gezegd.

5/10
5/10
PS VITA REVIEW - De JRPG heeft niet meer de positie die het ooit genoot. De games verkopen in het Westen gewoonweg minder goed dan ze pakweg tien jaar geleden deden en echt vernieuwende spellen binnen het genre zie je nog maar weinig. Sommigen durven het genre zelfs als dood te beschouwen. Des te ironischer dat juist een vernieuwende Japanse RPG wordt uitgebracht op de inmiddels dode PlayStation Vita. Oreshika: Tainted Bloodlines doet namelijk heel veel nieuws, maar daarmee is dan ook het meeste wel gezegd.

We bevinden ons in Oreshika in een fantasy-versie van het feodale Japan. Bloedvergieten is in de mode, want het strijden van clans is aan de orde van de dag. Het geloof in de goden speelt ook een zeer grote rol in deze samenleving en dan met name voor jou en jouw clan. De keizer heeft je gehele clan onterecht veroordeeld en geofferd aan de goden. Niet heel fraai, maar gelukkig zijn sommige van deze opperwezens het niet zo eens met deze beslissing. Gelukkig voor jou word je dankzij de gratie van deze goden weer tot leven geroepen, alleen zitten er wel enkele haken en ogen aan de wederopstanding. In je queeste naar wraak word je namelijk gehinderd door twee vloeken, eentje zorgt ervoor dat je clanleden slechts een levensspanne van twee jaar hebben, terwijl de ander gebiedt dat je enkel kunt voortplanten als je van bil gaat met andere vervloekten of goden.

Goddelijk voortplanten

In dit wraakverhaal draait alles dan ook om het voort laten bestaan van jouw clan, dus zal er heel wat worden afgebatst. Omdat ruwweg elke tien minuten speeltijd overeenkomt met een maand in de game, is het zaak om je tijd zo nuttig mogelijk te besteden. Het is met name belangrijk om vijanden te verslaan, want deze geven je devotiepunten die bepalen met welke godheden je het bed kunt delen. Hoe meer punten je weet te verzamelen, des te sterker de god is die jou wilt voorzien van een beurt. Genetica is hierbij van belang, want om verder te komen, wil je een steeds sterkere clan creëren. Het uiterlijk, de zwakheden en sterke punten van je potentiële kinderen worden namelijk bepaald door hun ouders. Hier zit flinke diepgang in, omdat je rekening zult moeten houden met een hele hoop statistieken en ook zaken als adoptie en familieschatten een rol kunnen gaan spelen.

[video poster=http://movies2.gamersnet.nl//movies/2015/oreshika_tainted_bloodlines/oreshika_tainted_bloodlines_launch_trailer_hd720p.jpg controls]http://movies2.gamersnet.nl//movies/2015/oreshika_tainted_bloodlines/oreshika_tainted_bloodlines_launch_trailer_hd720p.mp4[/video]

Snelle tijd

Probleem is echter dat de tijd zo snel gaat, dat je totaal geen binding krijgt met de personages in Oreshika. Ze figureren namelijk slechts als marionetten in je spel en zijn daarom enkel middelen voor het doel. Bovendien is tien minuten erg weinig als je regelmatig verdwaalt in een van de kerkers, iets waar het gebrek aan een kaart van je omgeving niet bij helpt. Sommige gebeurtenissen vinden op een vaste tijd per jaar plaats, maar wanneer je niet op tijd op de juiste plek kunt zijn, zal je hierdoor noodgedwongen soms een extra jaar moeten wachten. Het is mogelijk om de moeilijkheid van het spel wanneer dan ook aan te passen, zodat de tijd minder snel verdergaat en je iets meer gemak hebt bij het verkennen van de omgeving, maar het gevoel van een gebrek aan hechting blijft. Daarnaast lijken de statistieken van je kindjes voornamelijk een excuus, omdat elke generatie in de praktijk slechts een klein beetje sterker is dan de vorige. Een gevoel van progressie is er daardoor nauwelijks en de motivatie om verder te spelen is daardoor ook vrijwel afwezig.

Het ontbreken van het gevoel dat je verder komt in de game en daadwerkelijk iets bereikt, zorgt ervoor dat het spel met name leunt op diens gameplay. Om verder te komen is het namelijk vooral de bedoeling om te blijven vechten en grinden wordt in Oreshika dan ook haast tot een kunst verheven. Dit moet je leuk vinden, maar gelukkig is het turn-based vechtsysteem op zich best tof. Oreshika heeft acht klassen met eigen specialisaties en slagvelden waarbij je jouw mensen op verschillende posities kunt plaatsen. Een boogschutter kan bijvoorbeeld tegenstanders raken die in de achterlinie staan, maar zal daarbij wel goed beschermd moeten worden.

Schilderachtig prachtig

Kennen we Okami nog? Die PlayStation 2-klassieker die ons een wereld geïnspireerd door Japanse houtblokprenten liet verkennen? Oreshika kenmerkt zich met eenzelfde soort stijl, doch combineert deze op effectieve wijze met manga-achtige personages. Raar, maar het werkt. Ook de traditioneel aanvoelende muziek doet daarbij zeker zijn duit in het zakje. Het resultaat is een sfeervolle wereld, vol interessant ogende tegenstanders en lekkere nummers. Je zou daardoor bijna vergeten dat sommige animaties, zoals lopen, wat houterig ogen.

Conclusie

Oreshika: Tainted Bloodlines doet iets nieuws dankzij de tweejaarlijkse cyclus en de gameplay-elementen die daarmee gepaard gaan. Het is echter juist deze mechaniek die ervoor zorgt dat je geen enkele band voelt met de personages in de game en een gevoel van progressie ontbreekt. Daardoor is Oreshika een RPG zonder motivatie en voelt daardoor meer aan als bezigheidstherapie dan entertainment. Zelfs de indrukwekkende grafische stijl en de toffe muziek weten het geheel daarbij niet naar een voldoende te trekken.