Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord

Test: Grand Slam Tennis 2

Door: kimber-pluijgers | 12 maart 2012 15:55

Apps & Software

Bijna drie jaar na het origineel op de Wii is de tweede game uit de Grand Slam Tennis-serie een feit. Is deze serie echter wel goed genoeg voor een vervolg? EA denkt van wel en komt dan ook met een serieuzer ogende versie, die dit keer alleen op de HD-consoles te spelen is.

Zoals verwacht betekent de verschuiving naar de Xbox 360 en PlayStation 3 ook direct dat de nadruk niet meer zozeer wordt gelegd op het actief bewegen voor de televisie, maar meer op het tactische tennissen zelf. Hoewel de game wel met de PlayStation Move-controller te spelen is, ligt hier niet de nadruk op. Dit is al vrij snel te merken wanneer u voor het eerst te maken krijgt met de besturing zelf. De klassieke besturing, zoals we die kennen van eigenlijk bijna alle tennisgames, is nog steeds intact. Het personage bestuurt u met de linkerstuurknuppel en slaan kan door middel van de verschillende knoppen.

Echter, dit is niet de enige vorm van besturing. Het is namelijk mogelijk om in plaats van de standaardknoppen gebruik te maken van de rechterjoystick. Dit klinkt makkelijker dan het is. De bedoeling hierbij is dat u de exacte slagbewegingen via deze stuurknuppel nabootst om ze uit te voeren in de game. Vooral in het begin zorgt dit er regelmatig voor dat u de bal mis- of uitslaat. Maar zoals met de meeste dingen went u hier vanzelf aan en geeft het u uiteindelijk een unieke besturing en meer diepgang.

Tenniscarrière

Helaas is gameplay in de singleplayer-modus wat beperkt. Naast een carrièremodus en een vreemde modus die u delen van legendarische tenniswedstrijden laat herbeleven, is deze titel niet bepaald rijkelijk gevuld. Bovendien is de carrièremodus zelf ook niet perfect. Het is hierbij de bedoeling dat u een eigen personage maakt en dit vervolgens bestuurt tijdens zijn of haar tienjarige carrière. Er wordt vooral nadruk gelegd op de welbekende grandslam-tennistoernooien en het is mogelijk om het talent van uw personage naar eigen inzicht te ontwikkelen.

Het doorlopen van de tenniscarrière kan snel saai worden.

De eerste twee jaar van uw carrière zijn zo simpel dat u ze bijna geblinddoekt zou kunnen spelen. Normaal gesproken is het niet erg dat een game makkelijk begint, maar die twee jaar duren toch wel erg lang en gaan op den duur vervelen. Als het u echter lukt om gemotiveerd te blijven tot het derde jaar krijgt u een abrupte en eigenaardige verrassing. De moeilijkheidsgraad schiet hier spontaan omhoog en verandert zodanig dat dit de nodige frustraties kan opleveren. Ook de speelstijlen van uw tegenstanders lijken ineens wel erg veel op elkaar en de unieke speelstijlen die ze hiervoor hadden, zijn verdwenen.

Samen spelen

Als u desondanks toch blijft spelen, kunt u heel wat tijd vullen door die tienjarige carrière af te ronden. In de meeste gevallen zal de game echter snel vervelen als u in uw eentje speelt. Gelukkig is er dan nog de mogelijkheid om online of lokaal met anderen te spelen. Dit is leuk om te doen en het kan u met gemak uren vermaak bieden. Vooral het online spelen kan een vermakelijke uitdaging zijn, mits u hier van houdt natuurlijk.

McEnroe

Zoals met de meeste sportgames heeft EA ook bij deze game de nodige licenties. Vooral echte tennisliefhebbers kunnen hun hart ophalen met alle bekende namen van spelers en sponsoren die voorbij komen. Spelers als Federer, Sharapova en McEnroe zijn allemaal inbegrepen. Vooral de laatste is vrij nadrukkelijk aanwezig: McEnroe is namelijk ook één van de commentatoren in deze titel. Nou zou dit geen nadeel zijn als het commentaar zich regelmatig afwisselt, maar na de tweede tenniswedstrijd die u speelt, is de herhaling al merkbaar. Het duurt dan ook niet lang voordat dit op de zenuwen gaat werken en ronduit irritant wordt. Dit voelt daarom als een onderdeel dat niet netjes is afgewerkt.

Grafisch ziet Grand Slam Tennis 2 er bijzonder goed en realistisch uit.

Grafisch is deze game gelukkig niet verkeerd. De bekende tennisspelers zijn herkenbaar en de hoeveelheid details op grafisch gebied is hoger dan bij de meeste andere tennistitels. Vooral de animaties van de karakters zijn goed gedaan en zorgen ervoor dat dit één van de best uitziende tennisgames van deze tijd is. Wel zijn de animaties aan het einde van iedere wedstrijd hetzelfde, maar dit zal de ervaring niet in de weg zitten.

Conclusie

Grand Slam Tennis 2 is door het gebruik van een unieke besturing een tennisgame geworden die zich onderscheidt van de rest. Het spel is daarnaast ook nog eens ontzettend leuk om te spelen. Wanneer u alleen speelt heeft de game helaas wat weinig te bieden en het is dan ook aan te raden deze titel ook online te spelen. Als u dit doet, hebt u een leuke, goed uitziende game. Alleen het repetitieve commentaar zit u dan misschien nog in de weg. Hoewel u dit natuurlijk ook gewoon uit kunt zetten.

Grand Slam Tennis 2

Prijs € 59,99

Taal Engels gesproken

Platform Xbox 360, PlayStation 3

Ontwikkelaar EA Sports

Uitgever Electronic Arts

PEGI 3+

Genre Sport

Releasedatum 9 februari 2012

Oordeel 7/10

Pluspunten

Unieke en diepgaande besturing

Mooie graphics en animaties

Leuke multiplayer-modus

Gebruik van echte merken en namen

Minpunten

Minder interessant in uw eentje

Commentaar repetitief

0 Reacties op: Test: Grand Slam Tennis 2

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Er zijn nog geen reacties op dit artikel.

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.