Wearables die emotie herkennen, is dat wel zo'n goed idee?

Door: Laura Kempenaar | 11 juni 2019 13:38

Apple Watch 4
Column

Amazon heeft volgens geruchten een wearable in de maak die menselijke emoties kan lezen. Dat betekent dat je een bandje om je arm hebt dat kan inschatten hoe je je voelt. Hoe dat precies in zijn werk gaat en waar Amazon het voor wil gebruiken, is waarschijnlijk niet wat je denkt. Jammer, want een emotie-herkennende wearable kan veel mensen helpen.

Het idee is om Amazon's virtuele assistent Alexa in een armband te stoppen. De band werkt dan samen met je smartphone, maar is ook zelf uitgerust met microfoons waardoor je er tegen kunt praten. Als je Alexa aanspreekt, dan leest de kunstmatige intelligentie je stem. Niet alleen om te begrijpen wat je zegt, maar ook om je toon te horen en daaruit te destilleren in welke emotionele staat je je bevindt.

Veel mogelijkheden voor emotieherkenning

Amazon wil dat naar het schijnt vooral gebruiken om zo te zorgen dat ze advertenties nog beter op je humeur kunnen afstemmen, al schijnt er ook wel een idee te zijn om mensen te adviseren in hoe ze met andere mensen kunnen omgaan. Klinkt allemaal nog wat vaag, terwijl de mogelijkheden van emotie-herkenning juist talrijk zijn. Het is een goede manier voor mensen die kampen met een stoornis om uit te lezen hoe ze zich voelen.

Juist omdat deze mensen van psychologen wel eens de opdracht krijgen een stemmingsdagboek bij te houden, is zo’n wearable een geweldig gereedschap om dat makkelijker te maken. Die stemmingslezer zou ook kunnen worden gebruikt om mensen in de omgeving van een cliënt te alarmeren, hoewel het de vraag is in hoeverre een gebruiker dat zelf zou willen. Het kan voor een cliënt namelijk ook een verrassing zijn. In sommige stoornissen weet iemand niet helemaal hoe hij of zij zich voelt, waarbij een wearable dan hopelijk wat meer inzicht kan bieden.

Alexa als raadgever?

Het is wel interessant om te zien hoe Amazon dan eventueel mensen wil adviseren in hoe ze om moeten gaan met anderen. Stel je voor dat het echt een gesprek kan zijn tussen de drager en Alexa: je bent bijvoorbeeld op een verjaardag en je ex is daar plotseling. Als Alexa dan in je stem kan lezen hoe je je voelt, dan kan ze mogelijk beter adviseren over hoe je met de situatie moet omgaan. Alexa neemt dan de rol aan van vriendin en raadgever.

Dat gaat persoonlijk gezien natuurlijk erg ver, dus het kan ook algemener. Je zou kunnen vragen: ik wil mijn manager vragen om een hoger salaris, hoe pak ik dat aan? Als je dan met Alexa kan trainen om je stem zelfverzekerder te laten klinken, dan kan dat mogelijk enorm helpen op kantoor.

Film kijken

Een andere manier om Alexa gebruik te laten maken van je stem, is bijvoorbeeld wanneer je een film wil kijken. Als je Alexa opdraagt dat je een film wil kijken, dan ze hopelijk uit je stem al merken dat je wel een comedy kunt gebruiken. Aan de andere kant is dat ook wel heel persoonlijk: misschien wil je juist als je je neerslachtig voelt een heel deprimerende film kijken, zodat je het even kwijt bent.

Het is dus niet altijd even makkelijk om te bedenken hoe stemherkenning op een waardevolle manier kan worden ingezet. Dat geldt niet alleen voor de persoonlijke omgang, dat zijn er gegronde bezwaren zoals dataverzameling voor het tonen van nog persoonlijkere advertenties. Het is immers een enorme inbreuk op de privacy van de gebruiker. Amazon zelf heeft nog niet uitgesproken of het echt een band met Alexa wil maken en wat het precies zal doen met die stemmingsherkenning. We zullen dus geduldig moeten afwachten.

1 Reactie(s) op: Wearables die emotie herkennen, is dat wel zo'n goed idee?

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • 12 juni 2019 00:38 chrislaarman
    Zou het herkennen van de emoties een inbreuk op je privacy zijn? Zelf vind ik, dat ik mijn privacy te grabbel gooi door opdrachten aan mijn apparaten uit te spreken. Ik kan immers weten, dat deze geluidsfragmenten naar een eh… centrale gestuurd worden om vertaald te worden naar iets wat het betreffende apparaat begrijpt. Te horen hoe ik dat uitspreek (of uitschreeuw) lijkt mij een voorzienbaar gevolg van mijn besluit, en dus niet een gedraging, laat staan een inbreuk, van de kant van die centrale (Amazon dus inbegrepen).

    Toegift:
    Mijn tegenzin tegen spraakbesturing gaat terug op OS/2. In versie 4 trok IBM het terug van de consumentenmarkt, en richtte het op bedrijven. Ik zag het voor me: het gekrakeel in een kantoorruimte, waarbij iedereen steeds harder gaat schreeuwen om de eigen PC te besturen. ("Nee, lul! Dat 'delete' zei ik tegen mijn eigen computer.") - Maar spraakbesturing lijkt me een zegen voor mensen die hun spieren of de beheersing ervan kwijtraken. Of domweg vieze handen hebben van het klussen.
    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.