Weekendkrabbels: 'Smartphone, geen LEGO'

Door: Daan Doedens Daan | 22 augustus 2015 08:08

Column

Elke zaterdag pakt Daan een nieuwsitem en schrijft hij zijn frustratie, blijdschap of pure woede van zich af. Deze week: LEGO, Ara en onderwaterkastelen. 'Dingen bouwen van LEGO was fantastisch, maar als het eenmaal klaar was, was de lol eraf.'

Als het aan Google ligt, verandert het de manier waarop we onze smartphones gebruiken compleet. Dave Hakkens, de Nederlandse bedenker van het concept, hoopt hetzelfde, en niet alleen uit financiële overwegingen, maar ook uit ideële. Ik vind het een ronduit slecht idee. Lees ook: Google geeft meer duidelijkheid over Project Ara.

Hakkens bedacht Phonebloks, een concept dat sindsdien door Google is opgeraapt en is omgedoopt tot Project Ara. Het idee is simpel: een smartphone is niet meer één brok metaal en plastic, maar bestaat uit verschillende modules die los van elkaar kunnen worden verwijderd en teruggeplaatst. Zo kun je bijvoorbeeld je camera of werkgeheugen upgraden zonder dat je daarvoor een nieuwe telefoon hoeft te kopen.

Raadsel

Google zag het nut (of de winstmogelijkheden) er wel van in, en besloot het idee in te lijven. Project Ara heeft inmiddels flink wat vertraging opgelopen, deels doordat de blokjes niet op hun plek blijven zitten. Ergens in de loop van 2016 zouden de eerste testtoestellen in Amerika moeten verschijnen. Wanneer de eerste Ara-smartphones in de winkel liggen, blijft vooralsnog een raadsel.

Een modulaire smartphone is een reëel toekomstbeeld.

Van mij mag het nog wel even duren, en dat is niet wat ik had verwacht. De eerste keer dat ik van het idee hoorde, toen Hakkens bij De Wereld Draait Door zijn verhaal mocht doen, vond ik het prachtig. Nooit meer een nieuwe telefoon, gewoon de kapotte onderdelen vervangen, een beetje puzzelen en alles is weer goed. Maar toen begon ik na te denken.

Ruimteschip

Vroeger hield ik van LEGO. Zelf vanuit het niets een ruimteschip of onderwaterkasteel bouwen, ik kon er hele weekenden mee zoet zijn. Het grote probleem was: zodra het af was, was er niks meer aan. Een ruimteschip kon je nog een paar keer door de lucht gooien terwijl je hoopte dat hij heel bleef, een kasteel stond daar maar gewoon een kasteel te zijn. Dingen bouwen van LEGO was fantastisch, maar als het eenmaal klaar was, was de lol eraf.

Van LEGO kan je zo ongeveer alles bouwen.

Bij Project Ara krijg ik hetzelfde gevoel. Als ik een smartphone koop, koop ik die om er twee jaar plezier van te hebben. Na die twee jaar zijn er bepaalde zaken verouderd: de camera is voorbijgestreefd, de accu heeft zijn beste tijd gehad en het scherm haalt het niet bij dat van de nieuwste modellen. Tijd voor een nieuwe telefoon dus. Of, om de overeenkomsten met LEGO nog even door te trekken: ik zou het onderwaterkasteel in elkaar hebben getrapt en met dezelfde blokjes een racecircuit hebben gebouwd. Even iets heel anders, in elk geval.

Gloeiende olie

Maar met Project Ara had ik de afgelopen twee jaar al de nodige aanpassingen gedaan. Ik zou het kasteel op het droge hebben gezet, een slotgracht eromheen hebben aangelegd, de ophaalbrug paars gemaakt en de helft van de poppetjes hebben verbrand met gloeiend hete olie die tussen de kantelen omlaag droop. Allemaal leuk een aardig, maar het kasteel was nog steeds een kasteel.

Maar ik wil nu een kasteel, en over twee jaar een racebaan, en weer twee jaar later een ruimteschip. Ik zit niet te wachten op een smartphone met een twee jaar oude processor en een gloednieuwe camera. Als mijn telefoon verouderd is, koop ik een nieuwe. Simpeler kan het niet. Een onderwaterkasteel of een racebaan. En niets er tussenin.

Vorige Weekendkrabbel lezen? Hier vind je hem. Een overzicht van alle Weekendkrabbels kun je hier vinden.