Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord

Vraag & Antwoord

Trashcan

Oktober 2006: Opinie

Anoniem
None
2 antwoorden
  • Vertrouwen in blog?
    Onlangs ontstond grote ophef rond een Amerikaans marketingbureau dat wel een heel bijzondere manier heeft van reclame maken. PayPerPost neemt webloggers in dienst en betaalt deze hobbyschrijvers iedere keer dat ze zich positief uitlaten over een van de klanten van deze internetreclamemaker. Bevlogen ‘bloggers’, zoals de schrijvers van deze zéér populaire internetdagboeken bekend staan, zijn bang dat deze zet van PayPerPost een serieuze bedreiging is voor de betrouwbaarheid en onafhankelijkheid van weblogs voor hun lezers. Maar hoe betrouwbaar zijn die weblogs eigenlijk?
    Het mooiste van weblogs is de interactiviteit tussen lezer en schrijver. In principe kan iemand schrijven wat hij of zij wil en daar kan, binnen de grenzen van fatsoenlijkheid, vrij op worden gereageerd. Sommige blogs zijn samengeklonterd tot reusachtige communities, waar de reacties minstens zo belangrijk zijn als de aangeboden inhoud. Websites als Digg of Technorati zijn uitgegroeid tot digitale trekpleisters met duizenden lezers, die gezamenlijk de content leveren en daarmee zelf verantwoordelijk zijn voor het succes van deze sites. In dit soort levendige gemeenschappen zal een gebruiker die een slecht product de hemel in prijst al snel lik op stuk krijgen van mensen die er héél andere ervaringen mee hebben.
    Tegenover dat zelfregulerend vermogen staat echter een opvallend laconieke houding ten opzichte van principes als onafhankelijkheid en hoor/wederhoor. Principes die van oudsher in de (kwaliteits) journalistiek als heilig worden beschouwd. De reactie van veel bloggers op de praktijken van PayPerPost valt te omschrijven als: “Als ik positief schrijf over een product dat ik toch al goed vond en daar ook nog voor wordt betaald, is dat toch mooi meegenomen?” Daar valt weinig tegen in te brengen, maar wat gebeurt er als het volgende product van die fabrikant ineens niet zo geweldig blijkt? Dan kan het zomaar gebeuren dat een ‘blogger’ dingen moet gaan schrijven die hij eigenlijk niet wil. En daarna komt de keuze: ‘Houd ik hier mee op of blijf ik toch maar schrijven? Het gaat tegen mijn principes in, maar aan de andere kant: Ik kan het geld goed gebruiken.’ James Wang, één van de belangrijkste schrijvers van Digg, zegt het treffend: “Ik breek nog liever een arm dan dat ik Digg in de steek laat, maar mijn studie betaalt zichzelf niet.”
    Wie moet u in het vervolg geloven? Misschien zijn negatieve bijdragen wel betaald door een bedrijf dat zijn concurrenten zwart wil maken. Misschien zijn de positieve bijdragen welgemeend zonder financiële aansporingen. Of misschien zit er toch een addertje onder het gras. Echt zeker kunt u dus niet zijn van de ware bedoelingen van de schrijver.
    Het bedrijfsleven begint steeds beter te begrijpen hoe het internet werkt. Het idee van PayPerPost is daar slechts één van de vele voorbeelden van. Wanneer u besluit om een grote aankoop te doen, bijvoorbeeld een laptop, is het dan ook niet verstandig om uw oordeel enkel en alleen te baseren op goede beoordelingen van één enkele gespecialiseerde weblog. U leest deskundige artikelen, vergelijkt prijzen en vraagt in uw omgeving naar ervaringen met bepaalde modellen. En daarnaast gebruikt u weblogs om te zien of u uw eigen oordeel bevestigd kunt krijgen. Als u dit niet doet, kunt u die laptop net zo goed kopen van een schimmig figuur die nog ergens ‘een partijtje heeft liggen in een garagebox’. Gebruik weblogs als een verfrissende aanvulling, maar zet uw geld niet op één paard.

    Rowald Pruyn
    Redacteur Computer!Totaal
  • Waarom zou informatie op het web uberhaupt minder betrouwbaar zijn dan de traditionele media ?
    We hebben net zo goed tijdschriften en kranten die nauwelijks meer zijn dan reclame voor een bepaald merk.

    Dus om nu net te doen alsof het 'nieuw' is en dat andere media niet net zo vervuild zijn door de reclame-wereld is je reinste onzin.

    Het spreekwoord is toch niet voor niks : 'liegen alsof het gedrukt staat' ?
    Werd laatst niet een beroemde amerikaanse krant betrapt op het gebruik van gemanipuleerde foto's ?
    Nemen de (traditionele) media niet regelmatig nieuws blindelings over zonder ook maar te controleren of het klopt ?

    Wikipedia bleek in een recent onderzoek niet zo slecht vergeleken met een traditionele encyclopedie.

    Het enigste verschil is dat bij een papieren uitgave de leugen behouden blijft, terwijl een website kan worden aangepast …

    In feite komt het er IMHO op neer dat je geen enkel bericht
    eview moet vertrouwen, tenzij je het zelf gezien hebt.

Beantwoord deze vraag

Dit is een gearchiveerde pagina. Antwoorden is niet meer mogelijk.